به نام خدا
بارها گفتم این قرار کنم که روم ترک عشق کنم
باز اندیشه می کنم که اگر نکنم عاشقی، چه کنم؟
بخش اول: آغاز اندیشه ها و حمایت های خانواده
در سال ۱۳۲۳ شمسی مطابق با ۱۹۴۴ میلادی در شهر هنرپرور اصفهان و دریک خانواده پرجمعیت ومعتقد به اصول انسانی و مذهبی دیده به جهان گشودم، ضمن اینکه تحصیلات ابتدایی را در دبستان پهلوی، متوسطه را در رشته ریاضی دبیرستان ادب و کاردانی خود را در رشته تاسیسات از مرکز آموزش فنی و حرفه ای ذوب آهن اصفهان سپری کردم.
از دوران طفولیت با هنر زیبا و ارزشمند نقاشی بر حسب دقت و علاقه فراوان آشنا شدم و به صورت خود آموز در رشته های آبرنگ و رنگ و روغن تلاش فراوان و بی وقفه داشتم و به همین لحاظ، علاقه مند به مطالعه کتـابهای هنری و در نهایت آنچه که از نظر هنر کلام و بیانی دارد در اغلب موزه های هنری جهان با دقت کامل بازدید کرده ام و نهایتـاً علاقه وافری به نقاشی کلاسیک و مجموعه هنرهای سنتی و دستی ایران، مطابق با فرهنگ و تمدن جامعه خود هستم.
در سن ۲۷ سالگی با خانواده هنر دوست و علاقه مند به هنر موسیقی از شهر پر آوازه شیراز آشنا شدم و توفیق آن را یافتم که با انتخاب همسری از این خانواده یاری همگام، مشوقی همراه و مهربان داشته باشم که حاصل سعی و کوشش مان، دو فرزند دختر، هنرمند در رشته های نقاشی و موسیقی است و وجودشان پشتوانه افتخارات ملی و معنوی ام بوده.
و سپس ضمن فعالیت در بخش بناهای مسکونی با همت و همکاری برادران خود در مقام مدیریت تولید و مدیر عامل شرکت تولیدات بتون اصفهان، یکی از مجهزترین واحدهای صنایع بتونی پیش ساخته و پیش تپنده در سطح کشور ۳۳ سال در مقام مدیر تولید و مدیر عامل فعالیت داشته ام، همکاری مدام با مسئولین استان اصفهان در کلیه زمینه های مبلمان شهری، پارک سازی و ایده های اجرائی در سطح استان و… تنوع فراوان قطعات بتونی با بهترین کیفیت به فعالیت خود ادامه دادم و به همین منظور در سال ۱۳۸۹ نسبت به دریافت لوح پیشکسوت نمونه استان اصفهان مفتخر شدم. لازم به ذکر است که در فعالیت های کشاورزی و ایجاد باغات میوه در اصفهان و شمال کشور نیز فعالیت چشمگیری داشته ام .
بخش دوم: در ۵۹ سالگی دگر باره عاشقی پیشه نمودم
در سال ۱۳۸۲ ضمن مهارت و تجربه های ساختمانی ویرانه ای را با قدمت ۲۴۰ سال بنام سرای بدیع اصفهان جهت یک مجتمع فرهنگی، هنری و رفاهی در ابتدای چهارباغ پائین اصفهان چنان مرمت و بازسازی نمودم که زیبنده جایگاه ابدی ام نصف جهان و جاودانه برای فرزندان این مرز و بوم، افتخار آفرین باشد در همین راستا نسبت به دریافت لوح شهروند نمونه سال ۱۳۸۶ نیز مفتخر شدم .
به شعر و ادب، فرهنگ و هنر ایران و خاصه اصفهان می بالم و گاهگاهی در فرصت های مناسب با عشق برایش می نویسم و با مهر از زیبائی های آن به نگارش می آورم. و از اینکه شهروندان قدردان لوح سپاس و پیشکسوتی را در صنایع بتونی و در هنر جهت مرمت میراثهای کهن به من اهداء کرده اند به خود میبالم و ستایش می کنم.
در خاتمه خواستم به مسئولین و فرزندان وطن دوست خود بیاموزم گرچه در رهگذر مرمت بنای تاریخی مذکور جان و مال خویش را باختم ولی در سرزمین خود: از صفرها … عدد ساختم و بدانند، بناهای تاریخی اولین افتخار میراثی و تمدن ملت ها هستند و اصفهان نگین زیبای آنهاست.
علی اصغر بدیعی
