تاریخچه
بنای تاریخی سرای بدیع که اکنون به عنوان مجتمع فرهنگی، سیاحتی و هنری معرفی می گردد متعلق به دوره سلطنت قاجار مشتمل بر ۴ باب خانه مسکونی متعلق به تجار آن زمان بوده که در سال ۱۳۸۳ توسط انسانی عاشق به میراث های ملی کشور بنام علی اصغر بدیعی از گروه دوازده نفره وارثین بنا (خانواده های وفادار و حاج رسولیها) خریداری شد.
این بنای تاریخی در اصل ویرانه ای بیشتر نبود و هفتاد درصد از پی های اصلی مقاومت لازم را نداشت، با مهارت خاصی کاملاً تخلیه شده و پس از ایزوله کردن فنی آنها مجدداً با آجر و سیمان تکمیل و از رطوبت و عوارض جانبی به طرق متفاوت کل بنا محفوظ گردیده.
رطوبت زدائی در کل بنا با مهارتهای متفاوت و ایجاد کانال هائی بتونی خاص و اگزوز کردن طبیعی هوای داخلی آنها به هوای آزاد انجام گرفته و سعی شده هدایت کلیه تاسیسات، آب و فاضلاب، برق و نور پردازی، صوت و تصویر، دوربین های اعلام سرقت و آتش نشانی، با مصرف تقریبی ۶۸ کیلو متر کابل و لوله کشی های سه جداره مورد نیاز گرمایش از همین کانال ها عبور می کند. طراحی و سوخت شومینه ها بگونه ای انجام گرفته که امکان مصرف چوب یا گاز در داخل آنها میسر است.
تمامی دربهای ارسی و سنتی موجود در بنا به علت آسیب پذیری فراوان به مدت سه سال تا آخرین ذره قطعات اسلیمی و گره، شیشه و آئینه آنها باز شده و پس از تامین کسری و همرنگی آنها مجدداً کالبد اصلی تابگیری و مرمت شده و زیر نظر استاد کاران ماهر مجدداً چیده و آماده بهره برداری گردیده.
به علت عدم وجود محوطه مخصوصی جهت نیاز های پذیرائی، تاسیساتی و آشپزخانه با مهارت و نظارت و نظر کارشناسان فنی موفق به ایجاد فضائی مناسبی، زیر حیاط مرکزی شدیم و ضمن خارج کردن تقریبی پنج هزار متر مکعب خاک و ضایعات ساختمانی زیباترین بنای سنتی، خاص پذیرائی را قرینه با سردابه قدیم، به انضمام آشپزخانه ای جدید بوجود آوردیم.
به طور کلی کالبد اصلی بنا در کلیه قسمتها به جز جنوب ساختمان دست نخورده باقیمانده و با توجه به لایه برداریهای فنی به جز شاه نشین و بعضی قسمتهای دیگر آثارهنری خاصی جهت مرمت رویت نگردید، به همین لحاظ زیر نظر استادکاران تجربی با مقایسه آثار موجود و توجه به تغییر کاربری فعلی این بنا سعی و توان خود را بر آن گذاشتیم تا به صورت یک موزه معماری و متناسب با موقعیت بنا و زمان و مکان و حفظ کالبد اصلی مورد استفاده قرار گیرد. در این راستا سعی شده از کلیه هنرهای تزئینی ایران، متناسب با بخش های کل بنا استفاده شود تا به صورت الحاقی در معرض دید گردشگران قرار گیرد و افتخار آن را برای همیشه جهت هر ایرانی وطن دوست حفظ نمائیم.
اکنون با توجه به قدمت بنا و تلاش استادان و هنرمندانی که طی سالهای دور جبین خود را بر عرق همت آغشته نمودند وخاطرات مردان و زنانی که طی قریب به ۲۰۰ سال گذشته در این مکان زندگی می کرده اند. امید، همت و عشق خود را سر لوحه راه قرار داده ایم تا به مدد هموطنان مطلع خود تاریخچه ای جامع در کلیه زمینه های هنری نیز، به رشته تحریر در آوریم.
